STACJE KOSMICZNE

Alpha

Podczas gdy plany niedoszłej stacji Freedom były wielokrotnie zmieniane i modyfikowane, projekt Alfy dokładnie uzgodniono już na wstępie, zostawiając miejsce na modyfikacje tylko, jeżeli okażą się one naprawdę niezbędne. Stany Zjednoczone i Rosja są najważniejszymi "udziałowcami" nowej stacji, lecz w budowę zaangażowani są również Japończycy, Kanadyjczycy oraz Europejska Agencja Kosmiczna.
Projekt o nazwie Międzynarodowa Stacja Kosmiczna Alfa został podzielony na trzy fazy. Pierwsza faza rozpoczęła się serią rosyjsko-amerykańskich wypraw wahadłowcem na stację Mir oraz kilkoma samodzielnymi lotami wahadłowca, podczas których prowadzono testy nad możliwością montażu elementów przyszłej stacji na orbicie. Po misji próbnej, na przełomie czerwca i lipca 1995 roku, podczas której wahadłowiec zbliżył się do Mira, lecz do niego nie cumował, doszło do pierwszego połączenia amerykańskiego wahadłowca z rosyjską stacją kosmiczną. Te dwa połączone ze sobą statki stanowiły największy obiekt, jaki udało się człowiekowi umieścić na orbicie. Po tym locie w ramach pierwszej fazy projektu nastąpiły dalsze misje wahadłowca do stacji Mir. Podczas lotów testowano komponenty przyszłej stacji, jeszcze przed rozpoczęciem drugiej fazy projektu, na którą czas nadszedł w 1998 roku.
6 grudnia 1998 roku kosmonauci z NASA połączyli na orbicie dwa moduły (rosyjską Zarię i amerykański Unity) stacji orbitalnej Alfa. Cała stacja ma zostać zbudowana do 2004 roku. Wymagać to będzie aż 45 lotów kosmicznych, podczas których zostanie wyniesionych w kosmos i połączonych ponad 100 różnych elementów.
 

Ten pochodzący z 1988 r. rysunek przedstawia, jak za pomocą manipulatora (takiego, jaki mają dla Alfy zbudować Kanadyjczycy) przenoszone będzie zaopatrzenie z wahadłowca na pokład stacji orbitalnej.